Het Dorp

Wim Sonneveld

Неопределенный Блюзовая Неопределена
Неопределен G Неопределено
Wim Sonneveld – Het Dorp

6 6 6 6 6 6 6 -6
Thuis heb ik nog een ansichtkaart
-6 -6 -6 -6 -6 -7 -6 6 
Waarop een kerk een kar met paard
6 6 6 6 6 6 -6 -6 
Een slagerij J. van der Ven
5 -5   -5 -5 -5 -5 6 6 
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
6 6 6 6 6 6 6 6 -7 
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
6 6 6 6 -4 5 -5 5
Maar het is waar ik geboren ben
7 7   7 7 7 7 -8 8
Dit dorp, ik weet nog hoe het was
8 8 8 8 -8 -8 7 7 
De boerenkind’ren in de klas
7 7 7 7 7 7 7 -7 -7
Een kar die ratelt op de keien
-6 -6 -6 -6 -6 -6 -7 -7
Het raadhuis met een pomp ervoor
-7 -7 -7 -7 -7 7 -8
Een zandweg tussen koren door
-8 -8  -8 (8) -8  7 7 
Het vee, de boerderijen

Refrein:
-7 -6   -7 7 -8 -7 6 5
En langs het tuinpad van m’n vader
6 -5   7 -7 -6 -7 6 5 
Zag ik de hoge bomen staan
-6 -6 -6 -7 7 -8 8 -7
Ik was een kind en wist niet beter
-7  -7 -7 -6 -7 -6 6 7
Dan dat ‘t nooit voorbij zou gaan

Wat leefden ze eenvoudig toen
In simp’le huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d’r dressoir met plastic rozen

Refrein

De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
In minirok en beatle-haar
En joelt wat mee met beat-muziek
Ik weet wel het is hun goeie recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor een cent
Ik zag hun moeders touwtjespringen
Dat dorp van toen, het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij
Een ansicht en herinneringen

Toen ik langs het tuinpad van m’n vader
De hoge bomen nog zag staan
Ik was een kind, hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan

Добавил: ?, 2011.11.05

Добавить комментарий